İşporta ürünü kalplerin açtığı hasarlar var üzerimde.
İnsanlar bazen yalancı, bazen cani, baze güvenilmez.
Koyuvermişlerdi avucuma miyadı dolmuş insan suretlerini.
Zaman içinde her geçen gün biraz daha hastalıklarını buladılar üzerime. Ve bir
bulaşıktan kurtulmak istercesine duvarlara sıyırdım ellerimi. Bazen kanattı bazen
de nasırlı yerlere geldi. Sıyırdıkça güzel geldi. İzleri kaldı üzerimde bazısının.Güldüm geçtim. Başlangıçları ise hep sevdim.Tam o anda parladı avuçlarım,
ışıldadı gözlerim, bir güzel gönüle. Uzaktan anlattım, uzaktan dinledi. Uzaktan özledim, uzaktan özledi.
Uzattım ellerimi. Üflesin de geçsin diye uzattım. Üfler gibi
yaptı. Üflemeye çalıştı. Tuttu sıcacık, baktı baktı, evirdi çevirdi, güldü ve dedi ki kırık bu…
Hiç yorum yok :
Yorum Gönder