KOCA ADAM !

      Gece gibi hem sessiz, hem de bir o kadar avaz avaz bağıran güzel adam. Kapkara boncuk gözlü, güzel elli…

   İçindeki fırtınanın sesini ne çok duydum yine. Bir yanın tıklım tıklım, bir yanın hep eksik. Her bir kelimeni kazıdım beynime yine. Sen anlatırken gözlerimle dinledim seni bu gece. Soğumuş ellerini ısıttım üfleyerek gizlice, sen bilmedin.  Ve kimsenin hiç yapmadığı gibi. Huzurdu o anın adı şimdi. Ve ben ne çok şeye hayıflandım, ne çok şeye küfrettim yol bitene kadar. Güldüğünde titredi sanki her yer. Ve herşey ne kadar tanıdık. Çok şeyler söylenebilir bunun üzerine. Ben çoktan tanımışım da seni aslında, bedenin yokmuş yanımda. 

    Ne yazık geçmiş geçen her bir zaman, ne çok tüketmişim en güzel günlerimi. Keşke… keşke çok önceleri tanısaydım seni. Ve keşke en önce sen sevseydin beni…