SANA GÜZEL DİYORLAR

 Sakın olma küçük kız…Zordur, ağırdır taşıması. Daha küçükken başlar acısı. Herkes seveceğim diye acıtır bir yerlerini. Prensessindir. Prensesler ağlamaz, prensesler kötü konuşmaz, prensesler huysuzluk yapmaz, maz da maz !

Büyürsün sonra. Bir kere üzerinde o etiketi taşırsın devamlı. Etrafında gereksiz bir sürü göz. Arkadaşların bile buna göre seçer seni ve bazen de en nefret edilen olursun. Biraz daha büyüyüp zamanla gerçekleri görmeye başladığında, senin isteğin dışında, her türlü sevgi çeşitlerini görürsün etrafında. Sana sorulmayacaktır hiç. Bazen akılalmaz bir rüyanın paranoyasıyla, şaşırıp kalırsın ne olduğunu anlamadan. Bazen de en kral Türk filmini aratmayacak bir sahnenin içinde bulursun kendini. Tam da bu anlarda o hep söylenen söz çınlar kulaklarında. Güzelin bahtı olmaz diye öğrettiler ya hani sana! Sana güzel diyorlar küçük kız. Sakın olma! Gönlünün içini göremeyen pek çok yapay suret çıkacak karşına sırf bu yüzden. Bilmeyecekler. Anlatamayacaksın derdini, aslında hiç te olmadığın biri gibi sana davranırlarken. Kırılacaksın da çok kez. Nefret te edeceksin. Bazen bırak dokunmak, görmek bile mideni bulandıracak insanları. Ve o buz gibi ifadeyi de takınmayı da öğreneceksin. Ve gene etiket üzerine etiket yapıştıracaklar. ‘Burnu havada, soğuk’ cümlelerini sık duyacaksın. Güzelsen, tüm pislik ve bayağı durumları yaşamış olman gerekliymiş gibi de davrananlar çıkacak karşına. Çırpına çırpına aslında öyle olmadığı anlatmaktan yorulacaksın ve gene inanmayacaklar. Sevgilinin olmaması bile tuhaf gelecek çoğu kez bazılarına ’Aaa  nasıl olmazzzz’ diyecekler kustururcasına. Bir aralar sevdiğin insan bile inanmayacak belki bunlara, bir daha kırılacaksın. Ve gene ağlayacaksın.
   
Çoğu zaman yalnız olduğundan, ailene dostlarına daha çok sarılacaksın bu anlarda. Doğru sevgiyi bulmak için dönüp duracaksın. Sevildiğine inanacaksın en safından. Kanacaksın. Onlar yanlarında ne kadar güzel durduğunu düşünürlerken, sen kendince pembe diziler yazacaksın. Kendin yazıp kendin oynayacaksın. Hevesi geçmiş oyuncak gibi bırakıverecekler, canlarının istediği gibi davranamadıklarında. Kandan, candan olduğunu görecek birini bekleyeceksin hep. Gözüne değecek, derine bakacak birini bekleyeceksin. ’Senin gibi birinin nasıl olmaz‘ lafı küfür gibi çınlayacak daima kulaklarında. Ve duymamaya başlayacaksın sonunda. İnandırmayı da bırakacaksın, konuşmayı da.
 Büyüdün artık küçük kız. Ne zor değil mi. Bir yanın bomboşken farkettirmemek ne kötü. Sen de gördüklerine söyle. Sakın olmasınlar! Hadi öptüm gözlerinden...