SEVGİLİ !

   Ah genç adam, kadere inanır mısın? Ben inandım ve kaderin olacağıma da inandım. Yüzündeki o her çizgide gördüm kendimi satır satır. Gözünün buğusunda saklanan damlada aktım içimden sana. Gülmeye çalışıyorsun gülüyorsun ya sürekli… Ne zor iştir bilirim. Farkettirmeden içindeki o koca kara deliği, neşeli çılgın insan olmanın ağırlığını. Oysa  adını bile unuttuğun bir aşkı beklemenin azizliği bu. 

   Hatırlıyor musun kalbinin çarptığı en son zamanı. Belki çok zaman önceydi değil mi. Ondan mı bu kaş çatışların, yaraların. En son ne zaman yaslandın çocuk gibi birinin omuzuna, ne zaman koyverdin kendini? Ne zaman gülmekten ağrılar girdi karnına, öptükçe bir daha öpesin, sarıldıkça daha çok sarılasın geldi ? 

          Biliyor musun bir gün çıkacağız karşımıza, işte o gün…  Gülümseyeceğim sana ve anlayacaksın neden bu kadar beklediğini. Bakacaksın yüzüme ve gözünün içinden öpeceğim seni sevgili…